خدایا! شهادت را نصیبم کن

به گزارش پایگاه خبری تحلیلی «بلاغ» سوم خرداد ۱۳۶۱، روزی که خرمشهر پس از ۵۷۵ روز اشغال، با خون هزاران رزمنده‌ای مانند شهید موسی جور یوسفی، فرمانده تنکابنی گردان لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله(ص)، از چنگال صدام رها شد. او که پیش از شهادت در وصیت‌نامه‌اش اشتیاقش به دیدار حسین(ع) را فریاد زده بود، در عملیات بیت‌المقدس به آرزوی دیرینه‌اش رسید؛ همپایی با سیدالشهدا(ع) در میدان حماسه و ایثار.

شهید موسی جور یوسفی، متولد تنکابن، از نخستین روزهای جنگ تحمیلی به جمع مدافعان حرم خاکی میهن پیوست. با تشکیل لشکر ۲۷ محمد رسول‌الله(ص) تحت فرماندهی احمد متوسلیان، او به‌عنوان فرمانده گردان در عملیات‌های فتح‌المبین و بیت‌المقدس حضور یافت. در مرحله پایانی آزادسازی خرمشهر، گردان تحت امر او مأموریت داشت با عبور از خطوط سنگین دشمن، مواضع کلیدی ارتش بعث را در هم بشکند. در نبرد تن‌به‌تن سوم خرداد، شهید جور یوسفی با هدایت نیروها به قلب سنگرهای عراقی، مسیر پیشروی رزمندگان را هموار کرد، اما در اوج درگیری، اصابت ترکش خمپاره، پیکر او را به خونین‌شهرِ آرمان‌هایش پیوند زد.

وصیت‌نامه شهید جور یوسفی، تصویری زنده از عشق او به امام حسین(ع) و آرزوی شهادت را ترسیم می‌کند:

«خدایا! اگر شهادت را نصیبم نکنی، چگونه ثابت کنم شیعه حسینم؟»

این شهید تنکابنی، مانند هزاران رزمنده لشکر ۲۷، از جمله تخریبچی‌هایی بود که با انفجار پل‌های استراتژیک، دشمن را در حلقه محاصره گرفتار کردند. امروز نام او در کنار فرماندهان اسطوره‌ای چون احمد متوسلیان و محمدابراهیم همت، بر تارک تاریخ دفاع مقدس می‌درخشد. یادش گرامی و راهش پر رهرو باد.

انتهای خبر/