«پروژه پهلوی‌سازی» در کمین نسل جدید

به گزارش پایگاه خبری رسانه بابل،بهنام فلاح در گفتگو با خبرنگار سیاسی پایگاه خبری تحلیلی «بلاغ» به تحلیل رخدادهای اخیر در برخی دانشگاه‌های کشور پرداخت و ریشه‌های انحرافات تاریخی در اذهان نسل جوان را مورد واکاوی قرار داد.

وی با اشاره به گرایش‌های اخیر برخی دانشجویان به نمادهای دوران پهلوی تأکید کرد: آنچه امروز در برخی محافل دانشجویی به عنوان نوستالژی یا بازگشت به نمادهای طاغوت مشاهده می‌کنیم، یک اختلاف سلیقه ساده تاریخی نیست، بلکه بخشی از یک پروژه بزرگ و سازمان‌یافته برای بازنمایی و بازنویسی تاریخ در ذهن نسل جدید است. دشمنان نظام جمهوری اسلامی با شناخت دقیق شکاف‌های آموزشی و رسانه‌ای کشور، از این خلأها بهره‌برداری می‌کنند تا قرائتی احساسی، گزینشی و کاملاً غیرواقعی از دوران پهلوی به جوانان ارائه دهند.

این فعال دانشجویی افزود: واقعیت تلخ این است که کاهش سرانه مطالعه و تحقیق عمیق در میان بخش قابل توجهی از نسل جوان، آنان را در برابر انبوهی از اطلاعات پراکنده و جهت‌دار در فضای مجازی آسیب‌پذیر کرده است. در چنین شرایطی، اگر نظام رسمی آموزش، اعم از مدارس، دانشگاه‌ها و رسانه‌های ملی نتوانند تاریخ را به‌صورت مستند، تحلیلی و اقناع‌کننده منتقل کنند، این خلأ به سرعت توسط منابع غیررسمی و کاملاً مغرضانه پر خواهد شد.

فلاح در پاسخ به برخی روایت‌های تجلیل‌آمیز از دوران پهلوی تصریح کرد: نمادها می‌توانند نشانه‌های تعلق و هویت باشند، اما هرگز نمی‌توانند تمام واقعیت‌های سیاسی و عملی یک دوره تاریخی را منعکس کنند. وقتی یک جوان امروزی تصویر کاملی از ناکارآمدی‌های ساختاری آن رژیم نداشته باشد، به راحتی تحت تأثیر روایت‌های احساسی و بریده از واقعیت قرار می‌گیرد.

وی با استناد به مستندات تاریخی خاطرنشان کرد: در جریان اشغال ایران در جنگ جهانی دوم توسط متفقین، رژیم پهلوی با اعلام بی‌طرفی، نتوانست کوچکترین دفاعی از تمامیت ارضی کشور انجام دهد. نیروهای بریتانیا و شوروی به راحتی وارد ایران شدند و کشور را اشغال کردند. نتیجه این ناتوانی، قحطی فراگیر و مرگ صدها هزار نفر از مردم بی‌گناه ایران بود. اینها واقعیاتی است که در بازنمایی رسانه‌ای امروز کاملاً حذف می‌شود.

این فعال دانشجویی به نمونه دیگری از ناکارآمدی رژیم پهلوی اشاره کرد و گفت: در ماجرای جدایی بحرین، نخست‌وزیر وقت رژیم پهلوی با بی‌اعتنایی عجیبی گفت: «بحرین دختر خودمان بود، به هر کس خواستیم شوهرش دادیم». این سخن سخیف نشان‌دهنده عمق نگاه نسنجیده و غیرمسئولانه به تمامیت ارضی کشور بود.

فلاح با اشاره به نقش دانشگاه به عنوان سنگر اندیشه اظهار داشت: دانشگاه در صد سال اخیر همواره سنگر اندیشه و مبدأ تحولات سیاسی این کشور بوده است. هیچ تحول مهمی را نمی‌توان یافت که رد پای دانشجو و دانشگاه در آن نباشد. دشمنان نظام جمهوری اسلامی نیز از این نقش حیاتی کاملاً آگاه هستند.

وی ادامه داد: پس از شکست‌های پی‌درپی دشمنان در عرصه میدانی و ناکامی در ایجاد آشوب‌های خیابانی، اکنون تلاش می‌کنند فضای خشونت و افراطی‌گری را به دانشگاه منتقل کنند. هدف اصلی آنان از به خشونت کشاندن فضای دانشگاه، تضعیف جریان فکری سالم، ایجاد ناامنی در محیط‌های علمی و سوءاستفاده از شور و هیجان جوانان برای پیشبرد اهداف سیاسی و رسانه‌ای خود است.

این فعال دانشجویی با انتقاد از سکوت برخی اساتید در برابر هنجارشکنی‌ها تأکید کرد: متأسفانه امروز بسیاری از اساتید متعهد دانشگاه‌ها به دلیل فشارهای فضای مجازی و جو سنگینی که سلطنت‌طلبان ایجاد کرده‌اند، از اظهار نظر صریح در برابر هتک حرمت‌ها خودداری می‌کنند. این سکوت به شدت محکوم است و به نسل جوان پیام اشتباهی می‌دهد. هیچ توجیهی برای سکوت در برابر توهین به نمادهای دینی و ملی وجود ندارد.

فلاح راهکار برون‌رفت از این وضعیت را بازنگری اساسی در ساختارهای آموزشی و رسانه‌ای دانست و گفت: ضروری است که ساختارهای داخلی کشور در سه حوزه آموزش، تربیت و رسانه بازنگری اساسی و ترمیم ساختاری شوند. ما نیازمند یک چارچوب درست، مستمر و جذاب برای انتقال واقعیت‌های تاریخی به نسل جوان هستیم. اگر تاریخ به‌درستی، بی‌پرده، مستند و همراه با تحلیل منصفانه برای نسل جوان تبیین نشود، ذهن پرسشگر او به‌دنبال پاسخ در جای دیگر خواهد رفت.

وی از مسئولان خواست تا از اساتید دغدغه‌مند حمایت کنند و افزود: از وزارت علوم و جناب آقای دکتر سیمایی صراف و نهادهای ذی‌ربط انتظار می‌رود که با جدیت با اساتید و نخبگانی که به تشویق فضای خشونت و افراطی‌گری در دانشگاه می‌پردازند، برخورد کنند و در عین حال از اساتید دغدغه‌مندی که به دنبال ایجاد ثبات، آرامش و فضای گفتمانی سالم در دانشگاه‌ها هستند، حمایت همه‌جانبه به عمل آورند.

این فعال دانشجویی در پایان خاطرنشان کرد: مواجهه با این وضعیت نه با انکار و تقابل شعاری، بلکه با تقویت بنیان‌های آموزش عمیق، گسترش سواد رسانه‌ای و ارائه روایت مستند، منصفانه و تحلیلی از تاریخ ممکن خواهد بود. نسل امروز بیش از هر زمان دیگری نیازمند آگاهی مستند و فضای گفت‌وگوی آزاد است. تنها در این صورت است که حقیقت می‌تواند جایگاه شایسته خود را بازیابد و نسل جوان در برابر موج‌های افراط‌گری و تحریف تاریخی مقاومت کند.

انتهای خبر/