مذاکره؛فاز جدید جنگ و لزوم وحدت ملی

به گزارش پایگاه خبری رسانه بابل، به نقل از «بلاغ» راضیه ساوالانپور فعال سیاسی: بیش از پنجاه‌وهشت روز از شروع جنگ گذشته و در این مدت، ملت ایران با ایستادگی و حضور مستمر در صحنه، حمایت خود را از فرماندهان و رزمندگان اعلام کرده‌اند. با این حال، واژه «مذاکره» همچنان برای بخشی از جامعه یادآور تجربه‌های تلخ گذشته است؛ تجربه‌هایی که به باور بسیاری، نه‌تنها دستاوردی نداشت، بلکه موجب از دست رفتن بخشی از سرمایه‌های ملی شد.

از این رو، حساسیت مردم نسبت به مذاکره قابل درک است. با این حال، باید توجه داشت که مذاکره یکی از راهبردهای مهم در هر جنگ است و موفقیت در آن نیازمند همراهی و اعتماد عمومی است.

تفاوت شرایط امروز با مذاکرات گذشته
نخست اینکه شرایط کنونی با دوران مذاکرات سال‌های قبل کاملاً متفاوت است. مذاکرات پیشین در زمان صلح و با هدف دور کردن سایه جنگ انجام می‌شد، اما مذاکرات امروز ادامه یک جنگ فعال است؛ جنگی که با دستاوردهایی مانند تسلط بر تنگه هرمز همراه بوده و همین موضوع قدرت چانه‌زنی را افزایش می‌دهد.

دوم اینکه در گذشته، اختلاف‌نظرهای داخلی و فضای رسانه‌ای متشنج، انسجام جامعه را کاهش می‌داد و تصمیم‌گیری را دشوار می‌کرد. اما امروز وحدت و یکپارچگی بیشتری در جامعه دیده می‌شود و این امر به تصمیم‌گیران قدرت و قوام بیشتری می‌بخشد.

سوم اینکه حضور فعال مردم در صحنه و مطالبه شکست دشمن، فضای مانور جریان‌های مخالف را محدود کرده و در مقابل، دست مسئولان را برای پیگیری حقوق ملت بازتر کرده است.

فرماندهان جنگ در مرحله سخت نظامی عملکردی مقتدرانه داشته‌اند و انتظار می‌رود در مرحله جدید نیز با همان درایت عمل کنند. یادداشت تأکید می‌کند که تیم مذاکره‌کننده امروز با گذشته تفاوت دارد و اعضای آن با توجه به تهدیدهای متعدد، مسئولیت سنگینی بر دوش دارند.

همین شرایط ویژه می‌تواند یکی از عوامل جلب اعتماد مردم باشد؛ زیرا مذاکره‌کنندگان با آگاهی از خطرات، با احساس مسئولیت بیشتری وارد میدان می‌شوند.

وظایف مردم
در پایان یادداشت، دو وظیفه اصلی برای مردم برشمرده می‌شود:
اعتماد به تصمیمات مسئولان و فرماندهان و حفظ وحدت در شعارها و مطالبات است.

همچنین بر ضرورت پیگیری اخبار از منابع معتبر تأکید شده و هشدار داده می‌شود که دشمن پس از ناکامی در میدان نظامی، به جنگ روانی و انتشار شایعات روی آورده است.